Dlaczego Dziady są najważniejszym cyklem książek Adama Mickiewicza

Adam Mickiewicz jest być może najważniejszym poetą w dziejach Polski. Co prawda jego najczęściej omawianym dziełem jest “Pan Tadeusz”, ale wiele osób uważa, że szczytem jego twórczości są “Dziady Adama Mickiewicza“. Dlaczego ten cykl dramatów jest powszechnie uważany za najważniejszy? Czy powinien przeczytać go każdy fan Mickiewicza i polskiej literatury? 

Z ilu części składają się “Dziady”?

“Dziady” nie zostały ukończone za życia Adama Mickiewicza. Co ciekawe po jego śmierci wydano pierwszą część cyklu, która nigdy nie została w pełni ukończona. To niejako zbiór niepowiązanych scen, które miały być wstępem do głównej historii. Wiele osób traktuje pierwszą część za zakończenie cyklu. Już tutaj pojawia się słynny Guślarz i Chór Młodzieży. Ten drugi miał być odbiciem towarzystwa filomatów, z którymi Mickiewicz prowadził za życia zażarte spory.  

Główna część opowieści zaczyna się od drugiej części, która została wydana w 1823 roku. Z tego samego okresu pochodzi część IV. Jak widać kolejność nie ma aż tak kluczowego znaczenia w kontekście rozumienia całości. Dopiero 9 lat później wydano część trzecią. Wszystkie książki cyklu składają się na opowieść o obrzędach tytułowych dziadów.

Dlaczego “Dziady” są najważniejszym dziełem Mickiewicza? 

“Dziady” Mickiewicza są być może najważniejszym dziełem o charakterze romantycznym, który wpłynął na rozwój tej epoki literackiej w Polsce. Świadczy o tym specyficzny klimat dzieła, gdzie pojawiają się wątki nadnaturalne i nacechowanie emocjonalne dzieła. Cykl dramatów słynie z klimatu zbliżonego wręcz do horroru, z czego korzystało wiele późniejszych dzieł. Wątki z “Dziadów” pojawiają się w kulturze do dzisiaj, czego przykładem jest nawet gra “Wiedźmin 3”, gdzie pojawia się specjalna misja w okolicach cmentarza. 

W “Dziadach” poruszany jest również ważny temat rosyjskich zaborów. Ciężkie czasy dla Polaków znalazły odbicie w dziele Mickiewicza, który poruszył tu też ważne wątki autobiograficzne. Być może patriotyczny charakter dzieła Mickiewicza był po części mobilizacją Polaków do podjęcia Powstania Listopadowego w 1831 roku.